جعفر شهرى باف

194

طهران قديم ( فارسى )

مصرف آب زياد ، مضر سرد مزاج‌ها و فربه‌ها و ضعيف مزاجها است كه بايد تا حد امكان از آن اجتناب كرده ، كمتر نوشيده كمتر استحمام كرده ، خود را از مجاورت آن بدور داشته ، طول مدت حمام را به حد اقل رسانند . استفاده آب زياد براى رطوبتىها و سرد مزاجها باعث سستى اعضأ و ضعف احشأ و فساد هضم و خرابى رخسار و فراموشى و بيحوصلگى و ترس و هيجان و سنگينى حواس و بدن ايشان مىشود . خوردن آب بعد از ميوه‌جات سبب بروز مرض آكله و مثل آن مىشود . « 1 » بعد از جماع آب خوردن باعث رعشه و سستى و ضعف معده و بعد از خواب باعث خاموشى قواى شهوانى و ايستادن و دمر خوردن سبب ضعف معده و عصبانيت و ناشتا خوردن باعث امراض عصبى و رخوت و طپش قلب مىشود ، مگر در هواى گرم و بروز مرض طاعون و صاحبان معده و جگرهاى گرم كه جهت ايشان بىضرر مىباشد . خوددارى گرم مزاجها از آب و صبر بر تشنگى جهت ايشان باعث مرض دق ( سل و غم ) و سوخته شدن غذا در معده و خشگى و لاغرى بدن مىشود . خوردن آب بسيار سرد موجب سينه‌درد و گلودرد و سستى و رخوت مىشود . خوردن آب بسيار گرم بادشكن و مفيد ماليخوليائىها مىباشد . خوردن آب نيمگرم خارش بدن را تسكين داده و روزى يكى دو بار ناشتا نوشيدن آن معده را از سنگينى و گير و خلط فاسد پاك مىكند . نوشيدن آب نيمگرم بطور مداوم اگرچه باعث لينت مزاج مىشود اما طعام را فاسد و باعث ورم حلق و قى و غثيان و مورث استسقا و ضعف طحال و بالا زدن بخارات معده بدماغ و منگى و سنگينى و زيادى بلغم و براى سرد مزاجها باعث شكم روش و براى بلغمىها و سوداوىها سبب تشنگى مىشود .

--> ( 1 ) . كل اين گونه زيانها منوط به ادامه و تكرار مكرر مىباشد .